убр́љати
убрљати
Лема
убрљати
Извор
том 6, стр. 384, редослед 6
- —
упрљати; замазати, укаљати.
— Не даду да им убрљамо одело.
Част моја је убрљана.
Пододреднице
упрљати се; замазати се. — Ту сусрете момче и ђевојку, обоје се сузом убрљало. НП Вук. Убрљали се људи, убрљала се стока. Нуш
Изворни текст (OCR)
убр́љати, у̀бр̄ља̄м сврш. упрљати; замазати, укаљати. — Не даду да им убрљамо одело. Петр. В. фиг. Част моја је убрљана. Каш.