у̀гла̄р
углар
Лема
углар
Извор
том 6, стр. 407, редослед 3
- —
необ. онај који стоји, који се сместио на углу.
— А кестењари
— ти
углари — прашину љета с пећи бришV.
Изворни текст (OCR)
у̀гла̄р, -а́ра м необ. онај који стоји, који се сместио на углу. — А кестењари — ти углари — прашину љета с пећи бришV. Цес. Д.