Одредница

а̀чик

граматичка ознака није издвојенатом 1, стр. 109

а̀чик

ачик

Лема

ачик

Етимологија

Turkish

Извор

том 1, стр. 109, редослед 36

  1. 1.

    прид. обично непром отворен, јасан.

    прид. — придев
  2. 2.

    (у прилошкој служби) отворено.

    — Док је друге момке само кадикад иза каната провиривала, Ристу и Јову гледала је баш онако ачик. Шант. а́чити се, а̑чӣм се несврш. неприродно говорити отежући и развлачећи речи, пренемагати се.
Изворни текст (OCR)
а̀чик тур. 1. прид. обично непром. отворен, јасан. 2. (у прилошкој служби) отворено. — Док је друге момке само кадикад иза каната провиривала, Ристу и Јову гледала је баш онако ачик. Шант. а́чити се, а̑чӣм се несврш. неприродно говорити отежући и развлачећи речи, пренемагати се.