ба̀цати
бацати
Лема
бацати
Извор
том 1, стр. 145, редослед 21
- —
(трп. прид. ба̏ца̄н) несврш према бацити.
Фразе
~ дрвље и камење грдити много; ~ пушку пуцати (из пушке); ~ увре де вређати; ~ чивтета ритати се; фиг. јогунити се; исп. и изразе уз бацити.
Пододреднице
1. несврш. према бацити се. 2. ковитлати се; праћакати се, трзати се. — Вјетар се бацао на све стране. Крањч. С. Зурне баја-Ђуро у двор и опази како се двије кокоши баuају. Киш. фиг. Има часова кад се у мени душа пјени и баца. Андр. И. Изр.
Изворни текст (OCR)
ба̀цати, -а̄м (трп. прид. ба̏ца̄н) несврш. према бацити.