беза́кон
безакон
Лема
безакон
Извор
том 1, стр. 154, редослед 25
- 1.
који се не држи закона, обестан, осион.
— Објесни њом и безакони владају људи.
- 2.
противзаконит, незаконит; насилнички.
Изворни текст (OCR)
беза́кон, -а, -о 1. који се не држи закона, обестан, осион. — Објесни њом и безакони владају људи. М-И. 2. противзаконит, незаконит; насилнички.