бр̏гљав
бргљав
Лема
бргљав
Извор
том 1, стр. 262, редослед 35
- —
који бргља, неразумљив, неразговетан.
— Он одмах стане нешто мрнџати с Јанкалом на свом бргљавом нарјечјУ.
Изворни текст (OCR)
бр̏гљав, -а, -о који бргља, неразумљив, неразговетан. — Он одмах стане нешто мрнџати с Јанкалом на свом бргљавом нарјечјУ. Шов.