Одредница

бри̏јати

граматичка ознака није издвојенатом 1, стр. 272

бри̏јати

бријати

Лема

бријати

Варијанте

брѝјати

Извор

том 1, стр. 272, редослед 9

  1. (имп. бри̑ј) несврш. бријачем, бритвом сећи, резати длаке

    имп. — императивнесврш. — несвршени глагол
    до коже. — фиг. Вјетар сад брије јаче. Пав. Почиње митраљез да туче нас. Брије цесту. (љ.

Фразе

ко те пита брије ли се владика не говори о ономе што те се не тиче.

Пододреднице

~ се

повр. бријати себе; не носити браду. — Знам да су само попови пуштали браде, а учитељи се бријали као ово ми. Вес

повр. бријати себе; не носити браду.
Изворни текст (OCR)
бри̏јати и брѝјати, бри̏је̄м (имп. бри̑ј) несврш. бријачем, бритвом сећи, резати длаке до коже. — фиг. Вјетар сад брије јаче. Пав. Почиње митраљез да туче нас. Брије цесту. (љ.