вероисповѐднӣк
вероисповедник
Лема
вероисповедник
Извор
том 1, стр. 351, редослед 22
- 1.
ијек. вјероисповјѐднӣк, м 1. свештеник којему је дужност да исповеда.
— Дозвољен је вјероисповједник осуђеном на смрт].
- 2.
онај који исповеда какву веру.
Изворни текст (OCR)
вероисповѐднӣк, -и́ка, ијек. вјероисповјѐднӣк, м 1. свештеник којему је дужност да исповеда. — Дозвољен је вјероисповједник осуђеном на смрт]. Лал. 2. онај који исповеда какву веру.