ви́ла
вила QA: medium
Лема
вила
Извор
том 1, стр. 371, редослед 8
- 1.
(вок. ви̑ло; мн. ви̂ле и ви́ле, ген ви́ла̄) мит. по народном веровању натприродно женско биће, младо и лепо, с дугачком распуштеном косом, које може и летети.
— Оне виле које су у води, то су виле бродарице ... А виле што живе на земљи, то су виле загоркиње.
она која бди над неким, заштитница.
— Ги си моја мала жена ... и моја добра вила.
- 2.
замишљено биће које надахњује уметнике, муза.
— Вило, Пегаза ми викни и поведи тамо. На3.
- 3.
фиг.женска особа изванредне лепоте.
— Каква девојка! Вила ... вила!
- 4.
фиг. брз, виловит коњ.
— Тер посједе lаrа вилу оседлану.
Фразе
ићи, јурити као да га виле носе (да га не би виле ухватиле) ићи, јурити врло брзо, као да лети; које су те виле донеле откуда, зашто си дошао; нашла се вила у чем није била не може да се снађе; виле у тебе (ушле), виле те однеле! (у клетви) ђаво те однео, ђаво да те носи; виле га његове знаЛе то нико не зна.
Изворни текст (OCR)
ви́ла ж (вок. ви̑ло; мн. ви̂ле и ви́ле, ген. ви́ла̄) 1. мит. по народном веровању натприродно женско биће, младо и лепо, с дугачком распуштеном косом, које може и летети. — Оне виле које су у води, то су виле бродарице ... А виле што живе на земљи, то су виле загоркиње. Вес. фиг. она која бди над неким, заштитница. — Ги си моја мала жена ... и моја добра вила. Уск. 2. замишљено биће које надахњује уметнике, муза. — Вило, Пегаза ми викни и поведи тамо. На3. 3. фиг.женска особа изванредне лепоте. — Каква девојка! Вила ... вила! Дав. 4. фиг. брз, виловит коњ. — Тер посједе lаrа вилу оседлану. Март.