Одредница

вра́та

стом 1, стр. 419

вра́та

врата

Стална адреса

Лема

врата

Извор

том 1, стр. 419, редослед 27

  1. 1.

    мн. отвор у зиду зград«, одаје, на огради и сл. кроз који се излази или улази;крино, крила, најчешће дрвена, којим(а) св тај отвор затвара.

    мн. — множинасл. — слично
    — Уска и дугачка врата без вратница.
    Андр. И.
    Широм су разјапљена врата.
    Матош
  2. 2.

    rеогр. узан пролаз између стрмих стена (у планинском крају на мору или реци), кланац, теснац.

    — Задварјеје билокључ или вратаод свеrа овог краја.
    Вук
    Између двају отока налазе се краћи пролази или врата.
    ОГ
    Жељезна врата на Дунаву.
    Јонке
  3. 3.

    фиг. тренутак или краћи временски одсек у почетку неког раздобља; почетак било чега.

    фиг. — фигуративно, у преносном смислу
    — Запрта златна су врата дјетињства.
    Наз.
    Знаци који воде равно до врата истине.
    Богд.
  4. 4.

    спорт. место обележено с два усправна стуба, попречном гредом и мрежом, куда треба убацити лопту код неких спортских игара (ногомета, ватерпола и сл.), гол.

    спорт. — спортскис — средњи родсл. — слично

Фразе

бити пред вратима бити сасвим близу,непосредно угрожавати; доћи ће сунце и на наша врата и ми ћемо дочекати боља времена, срећу; гледати (зијати) као теле У шарена ~ бленути; код затворени2 врата, иза затворених врата и сл. (радити, већати и сл.) тајно, у присуству само службених или званичних особа, без присуства публике; отворити врата коме или чему дати слободан приступ; (по)чистити,(по)- мес ти пред својим вратима уредити, уређиватинајпресвојествари; показати коме врата потерати кога из куће, не примити, одбити; (по)куцати на чија ~ (за)молити кога за што; широм отворити ~ коме радо кога примити; туђа ~ обијати, обилазити просјачити, просити; ући, продрети на мала (задња) врата постићи што нередовним путем; заглавити хапсанска ~ доспети у хапс; заглавити ~ дати се у панично бекство; затворити коме ~ не примити, одбити кога; затворити ~ чемV забранити што, спречити ширење чега.
Изворни текст (OCR)
вра́та, вра́та̄ с мн. 1. отвор у зиду зград«, одаје, на огради и сл. кроз који се излази или улази;крино, крила, најчешће дрвена, којим(а) св тај отвор затвара. — Уска и дугачка врата без вратница. Андр. И. Широм су разјапљена врата. Матош. 2. rеогр. узан пролаз између стрмих стена (у планинском крају на мору или реци), кланац, теснац. — Задварјеје билокључ или вратаод свеrа овог краја. Вук. Између двају отока налазе се краћи пролази или врата. ОГ. Жељезна врата на Дунаву. Јонке. 3. фиг. тренутак или краћи временски одсек у почетку неког раздобља; почетак било чега. — Запрта златна су врата дјетињства. Наз. Знаци који воде равно до врата истине. Богд. 4. спорт. место обележено с два усправна стуба, попречном гредом и мрежом, куда треба убацити лопту код неких спортских игара (ногомета, ватерпола и сл.), гол.