вра́тити
вратити QA: medium
Лема
вратити
Извор
том 1, стр. 421, редослед 9
- 1.
дати натраг оно што се узело: ~ дар, ~ дуг, ~ зајам И сл.
- 2.
учинити да ко или што пође натраг или дође на место одакле је пошао, да прихвати оно што је напустио.
— Послушај ме, врати оне војнике.
Школа га врати књигама.
- 3.
добити, стећи опет оно што се имало, што је било изгубљено: ~ здравље
вид.
- 4.
фиг. учинити некоме оно што је он учинио.
аклопила очи и вратила му пољубац. Петр. В.
- 5.
одвратити, одговорити.
Може бити да и не зна — врати мӯ он].
жао за горе, ~ зло злим осветити се, учинити коме исто зло као што је он учинио; жао за срамоту, (мило за драго, шило за огњило) одговорити истом мером.
Фразе
~ к свести (животу, у живот, к себи) освестити, ослободити несвестице;
~ к себи освестити се;~ на ствар поново започети говор о нечему о чему се пре тога говорило.
Пододреднице
1. доћи натраг, доћи онамо одакле се пошло. — Вратићу се изнова у старо гн'јездо, у наш трошни дом. Наз. Смиља се вратила у клупу. Макс. фиг. Вратит ће се опет у загрљај друштву. Уј. 2. поново се појавити, очитовати. — Његово било куца... изгуби се, па се опет врати. Чипл
Изворни текст (OCR)
вра́тити, вра̑тӣм сврш. 1. дати натраг оно што се узело: ~ дар, ~ дуг, ~ зајам И сл. 2. учинити да ко или што пође натраг или дође на место одакле је пошао, да прихвати оно што је напустио. — Послушај ме, врати оне војнике. Јак. Школа га врати књигама. Ћос. Б. 3. добити, стећи опет оно што се имало, што је било изгубљено: ~ здравље,