времѐнит
временит
Лема
временит
Варијанте
вре̏менит
Извор
том 1, стр. 428, редослед 4
- 1.
привремен, који траје у неком раздобљу времена.
— Кунемо се вјечним и временитим животом.
- 2.а.
који је зашао у године, времешан, постар.
— За савјетнике су избирани људи ... паметни, мирни и временити.
Ушла је временита rоспођа са својом ћерком.
- 2.б.
стар, овештао.
— На једној соби уметнули... гломазна временита храстова врата.
- 3.
пун невремена, буран.
— У прос елинама ..тза временитих дана хучи набујала вода. Поп. времѐнито̄ст -ости ж привременост, пролазност.
— живот и његова временитост ... посљедња су основа свега љуДског збивања. Ант.
- 1.
Она је као вјечност према временитости. Баз.
Изворни текст (OCR)
времѐнит и вре̏менит, -а, -о 1. привремен, који траје у неком раздобљу времена. — Кунемо се вјечним и временитим животом. Шен. 2. а. који је зашао у године, времешан, постар. — За савјетнике су избирани људи ... паметни, мирни и временити. Вук. Ушла је временита rоспођа са својом ћерком. Ат. б. стар, овештао. — На једној соби уметнули... гломазна временита храстова врата. ЛМС 1949. 3. пун невремена, буран. — У прос елинама ..тза временитих дана хучи набујала вода. Поп. времѐнито̄ст -ости ж привременост, пролазност. — живот и његова временитост ... посљедња су основа свега љуДског збивања. Ант. 1. Она је као вјечност према временитости. Баз.