вје̏чан
вјечан
Лема
вјечан
Извор
том 1, стр. 359, редослед 8
- 1.
бескрајан по времену, који нема ни почетка, ни свршетка, који непрекидно траје; који никад неће престати, нестати, умрети; супр. пролазан.
— Ми смо вјечна ријека, тко уђе нек се кани сваке наде.
Мир што се спусташе к земљи из свемирских даљина гдје влада вјечна шутња.
- 2.
вечит (2): вечни студент, вечни путник.
— То је стара хајдучка навика: вечити напори, вечно неспавање.
- 3.
(у именичком значењу, само одр.) м песн. бог.
— Живот је роман ... који писац не би никако докончао да Вјечни не угаси лучу. Мажс. Ф.
Изворни текст (OCR)
вје̏чан 1. бескрајан по времену, који нема ни почетка, ни свршетка, који непрекидно траје; који никад неће престати, нестати, умрети; супр. пролазан. — Ми смо вјечна ријека, тко уђе нек се кани сваке наде. Комб. Мир што се спусташе к земљи из свемирских даљина гдје влада вјечна шутња. Леск. Ј. 2. вечит (2): вечни студент, вечни путник. — То је стара хајдучка навика: вечити напори, вечно неспавање. Јакш. Ђ. 3. (у именичком значењу, само одр.) м песн. бог. — Живот је роман ... који писац не би никако докончао да Вјечни не угаси лучу. Мажс. Ф.