гла̀сница
гласница
Лема
гласница
Извор
том 1, стр. 490, редослед 14
- 1.
део усне шупљине; гркљанов отвор.
- 2.
мн. два мишићна набора у гркљану који дају звучност гласовима. гла̏снӣчкӣ и гла̀снӣчкӣ (гла̂снӣчкӣ), -а̄, -о̄ који се односи на гласнике.
Изворни текст (OCR)
гла̀сница ж 1. део усне шупљине; гркљанов отвор. 2. мн. два мишићна набора у гркљану који дају звучност гласовима. гла̏снӣчкӣ и гла̀снӣчкӣ (гла̂снӣчкӣ), -а̄, -о̄ који се односи на гласнике.