Одредница

гу̀да̄ч

мтом 1, стр. 587

гу̀да̄ч

гудач

Стална адреса

Лема

гудач

Извор

том 1, стр. 587, редослед 2

  1. 1.

    гуслар; виолинист(а).

    — Увече пред свадбу дозваше цигане гудаче.
    Шапч.
  2. 2.

    необ. гудало.

    необ. — необично
    — Удари гудачем о никлени пулт и кафана затрешти.
    Рад. Д.
Изворни текст (OCR)
гу̀да̄ч, -а́ча м 1. гуслар; виолинист(а). — Увече пред свадбу дозваше цигане гудаче. Шапч. 2. необ. гудало. — Удари гудачем о никлени пулт и кафана затрешти. Рад. Д.