дво̀кљунимице̄
двокљунимице
Лема
двокљунимице
Извор
том 1, стр. 624, редослед 24
- —
индив. са два кљуна.
— На обнажена дива паде звер двоглава орлушина], у ребра га удари двокљунимице.
Изворни текст (OCR)
дво̀кљунимице̄ прил. индив. са два кљуна. — На обнажена дива паде звер двоглава орлушина], у ребра га удари двокљунимице. Кост. Л.