Одредница

де̏ве̄р

граматичка ознака није издвојенатом 1, стр. 635

де̏ве̄р

девер QA: medium

Лема

девер

Извор

том 1, стр. 635, редослед 16

  1. 1.

    ијек. дје̏ве̄р (дијал. ђевер), м 1. мужев брат.

    ијек. — ијекавскидијал. — дијалекатски, дијалект
    — Девере пази ко̑ и свекра! НВес.
  2. 2.

    онај који води младу на венчање: ручни

    . — фиг. Разастри, нево море], дувак ти бели што су га вали, девери мали, пеном исплели. Кост. Л.
    Лаз. Л.
  3. 3.

    сведок у двобоју, секундант.

    Утаначише свједоци Иванови ... са Тивадаровим дјеверима двобој. Ђал. Сећао се... да су по ... споразуму између девера пиштољи ретко набијени метковима. Мил. В.
  4. 4.

    в. подр. онај који води, тера крица, катаеника.

    Зна̑о е̑ скромним кораком ... преплитати испред жандармеријске патроле, пред немила два дјевера. Ћоп. У данашње време ... никад не знаш неће ли и по тебе у глуво доба доћи девери. Дав. б. шаљ. школски редар. — Ето ти затим два такозвана »девера«, Тј. мојих другова које је послао господин да виде што нисам дошао у школу.

Фразе

ручни ~ в. девер (2).
Изворни текст (OCR)
де̏ве̄р, -ера, ијек. дје̏ве̄р (дијал. ђевер), м 1. мужев брат. — Девере пази ко̑ и свекра! НВес. 2. онај који води младу на венчање: ручни