де̏т
дет, девен
Лема
дет
Варијанте
девен, дѐвен
Извор
том 1, стр. 659, редослед 25
- —
-ѐна) сврш. = коње део? Кнеж. Л.
де̏нути. — Носи собом то име велико, нама оно ништа не требује, немамо га куда камо дјести. Њег. Да је онај просјак прерушени Заглоба ... откуда би нашао одело? Куд би
Пододреднице
1. денути се. — Камо се дједе мој зец? Вел. Није могао да објасни куда му се дедоше остале три чете. Лаз. М. Ах, куд се цура дела? Јакш. М. 2. поћи. — Ма куд сам се део ... смрћу и гробови! Није чудо поред развалина ови. Змај
Изворни текст (OCR)
де̏т, -а и дѐвен, -ѐна) сврш. = де̏нути. — Носи собом то име велико, нама оно ништа не требује, немамо га куда камо дјести. Њег. Да је онај просјак прерушени Заглоба ... откуда би нашао одело? Куд би коње део? Кнеж. Л.