диво̀та
дивота
Лема
дивота
Извор
том 1, стр. 670, редослед 6
- 1.
оно што је дивно, чему се човек диви; задивљујућа лепота.
— У тихом, присталом сељачком дому цвала и бујала дивота сељачке љепоте. Ков. . Дивоте живота виде најбоље они који напољу стоје.
- 2.
(у атрибутској служби) дивна:
дево ка.
Изворни текст (OCR)
диво̀та ж 1. оно што је дивно, чему се човек диви; задивљујућа лепота. — У тихом, присталом сељачком дому цвала и бујала дивота сељачке љепоте. Ков. . Дивоте живота виде најбоље они који напољу стоје. Сек. 2. (у атрибутској служби) дивна: