ди́шити
дишити
Лема
дишити
Извор
том 1, стр. 688, редослед 27
- —
мирисати, воњати, заударати.
dialectal— Он им диши по лојУ. Шен. С обруба одронка снажно диши метвица.
Изворни текст (OCR)
ди́шити, -ӣм несврш. покр. мирисати, воњати, заударати. — Он им диши по лојУ. Шен. С обруба одронка снажно диши метвица. Коз. И.