дла̏ка
длака
Лема
длака
Извор
том 1, стр. 689, редослед 33
- 1.а.
нитаст израштај на кожи неких животиња и на деловима људског тела.
— Велебит ... ћелав је и ћосав; без длаке му њедра.
- 1.б.
зб. бркови и брада.
— Откад му букну честа длака, стриц му поклони бритву.
- 1.в.
зб. крзно код животиња.
- 2.
мн. танки израштаји на епидерми биљака, маље.
— А ја ћу бијеле дуње с длакама мекијем тргат.
- 3.
фиг. врста, фела.
— Био је занесењак особите длаке.
Ускомешали се петоколонаши свих длака.
- 4.
ситна кост у риба. Вук Рј.
Фразе
цепати длаку на четворо истраживати што, испитивати што до најмањих ситница, бити ситничав, цепидлака; д лаку по длаку мало-помало; и ћи коме уз длаку пркосити коме ; ма чја ~ нар. мед. гнојна упала, запаљење на прстима око ноката; на длаку, у длаку (причати, мерити) потпуно, тачно (причати, мерити) не изостављајући ништа; неће ти пасти (фалити) ни длака с главе неће ти се ништа догодити; немати длаке на језику не устручавати се казати своје мишљење ни у длаку , за длаку нимало од длаке до греде од најмањега до највећега; прекинути длаку покварити пријатељство; пробила га је коза длака посе́део је; тражити длаку у јајету тражити и најмањи повод за приговоре; у малу длаку умало. — У малу се длаку не искласмо. Њег.; виси о длаци (живот) у великој је опасности; за длаку готово, скоро, умало; зле длаке нар. мед. очна болест; ићи коме низ дл аку гладити кога, ласкати, угађати коме.
Изворни текст (OCR)
дла̏ка ж 1. а. нитаст израштај на кожи неких животиња и на деловима људског тела. — фиг. Велебит ... ћелав је и ћосав; без длаке му њедра. Наз. б. зб. бркови и брада. — Откад му букну честа длака, стриц му поклони бритву. Мат. в. зб. крзно код животиња. 2. мн. танки израштаји на епидерми биљака, маље. — А ја ћу бијеле дуње с длакама мекијем тргат. Марет. 3. фиг. врста, фела. — Био је занесењак особите длаке. Павл. Ускомешали се петоколонаши свих длака. Дед. В. 4. ситна кост у риба. Вук Рј.