дота̀рица
дотарица
Лема
дотарица
Извор
том 1, стр. 747, редослед 2
- —
она која носи велику доту, велики мираз, дотуша, миражсџика.
dialectalРашица узме Луцу дотарицу, а Стана се уда за сиромашка Илију.
Изворни текст (OCR)
дота̀рица ж покр. она која носи велику доту, велики мираз, дотуша, миражсџика. — Рашица узме Луцу дотарицу, а Стана се уда за сиромашка Илију. Шимун.