елѝзе̄ј
елизеј
Лема
елизеј
Извор
том 1, стр. 842, редослед 8
- —
и -еја м грч. мит. (код античких песника) плодне пољане где љубимци богова проводе блажен живот; део подземног света у коме праведници проводе срећан посмртни сивот.
Изворни текст (OCR)
елѝзе̄ј, -е́ја и -еја м грч. мит. (код античких песника) плодне пољане где љубимци богова проводе блажен живот; део подземног света у коме праведници проводе срећан посмртни сивот.