за́ветнӣк
заветник, завјетник
Лема
заветник
Варијанте
завјетник, за́вјетнӣк
Извор
том 2, стр. 74, редослед 7
- —
онај који св заветује, који положи завет.
— Завјетницима село опрашrа.
Изворни текст (OCR)
за́ветнӣк, ијек. за́вјетнӣк, м онај који св заветује, који положи завет. — Завјетницима село опрашrа. Божић.