загла̀вочити
заглавочити
Лема
заглавочити
Извор
том 2, стр. 88, редослед 5
- —
индив. ударити по глави.
— То ме једном заглавочило и по лубањи тако жестоко да сам одмах видио све звијезде.
Изворни текст (OCR)
загла̀вочити, -ӣг сврш. индив. ударити по глави. — То ме једном заглавочило и по лубањи тако жестоко да сам одмах видио све звијезде. Дук.