Одредница

заки́дати

несврштом 2, стр. 123

заки́дати

закидати

Лема

закидати

Извор

том 2, стр. 123, редослед 35

  1. 1.

    при врху откидати; заламати.

    — Говеда, коњи, овце, и нарочито козе... врло радо закидају (брсте) младе воћке.
    Тод.
    Ишла је у долове да погледа око лоза, па умјесто да их закида, сједјела је тако и плакала.
    Лоп.
  2. 2.

    неправедно неком нешто узимати; задржавати од плате, награде; на мери прикраћивати.

    — Богаташи свакога дана помало закидају наднице сиромашних радника. Акт.
  3. 1.

    Можда ће одсад боље контролисати кантар и мање закидати. Сек. фиг. скраћивати.

    фиг. — фигуративно, у преносном смислу
    — Сам закидаш свој живот, обуздаваш га и жвалиш као каково сирото коњче.
    Коз. И.
  4. 3.

    корити, пребацивати.

    — А када је у подне мајка једнако закидала, њој се стужи и одговори јој, душећи се у сузама. Нип.

Пододреднице

~ се

викати кивно на кога; обрецавати се. — Имамо ми своју власт: капетана радекића, па сте ви њему лијепо скинули еполете! — кивно се закидао онај исти борац, десетар. Ћоп

викати кивно на кога; обрецавати се.
Изворни текст (OCR)
заки́дати, за̀кӣда̄м несврш. 1. при врху откидати; заламати. — Говеда, коњи, овце, и нарочито козе... врло радо закидају (брсте) младе воћке. Тод. Ишла је у долове да погледа око лоза, па умјесто да их закида, сједјела је тако и плакала. Лоп. 2. неправедно неком нешто узимати; задржавати од плате, награде; на мери прикраћивати. — Богаташи свакога дана помало закидају наднице сиромашних радника. Акт. 1. Можда ће одсад боље контролисати кантар и мање закидати. Сек. фиг. скраћивати. — Сам закидаш свој живот, обуздаваш га и жвалиш као каково сирото коњче. Коз. И. 3. корити, пребацивати. — А када је у подне мајка једнако закидала, њој се стужи и одговори јој, душећи се у сузама. Нип.