закола́чити
заколачити
Лема
заколачити
Извор
том 2, стр. 129, редослед 20
- —
исколачити, избуљити, јако отворити (о очима).
— Као заколѐбати (се), -а̄м (се) сврш. стати да га тупим рогом кљукну под ошит, младић болно удахне, очи му заколачише дјевојачки плахо.
се колебати, постати неодлучан. — Храбра душа Цезарова само је у први мах могла заколебати пред страхотом призора.
Ви сте четири стуба. Један нек се заколеба и кућа ће се срушити од потреса груба. Богдан.
Изворни текст (OCR)
закола́чити, -о̀ла̄чӣм сврш. исколачити, избуљити, јако отворити (о очима). — Као да га тупим рогом кљукну под ошит, младић болно удахне, очи му заколачише дјевојачки плахо. Божић. заколѐбати (се), -а̄м (се) сврш. стати се колебати, постати неодлучан. — Храбра душа Цезарова само је у први мах могла заколебати пред страхотом призора. Ђал. Ви сте четири стуба. Један нек се заколеба и кућа ће се срушити од потреса груба. Богдан.