за̀мо̄мчити
замомчити
Лема
замомчити
Варијанте
замо̀мчити
Извор
том 2, стр. 160, редослед 6
- —
сврш. начинити неког момком, младићем, почети сматрати, огласити (кога) момком
обележити чим то оглашење. — И Милоје већ израсте, треба га замомчити. Вес. То је онај што смо га летос замомчили.
Пододреднице
постати момак. — Кад сам се замомчио, чувао сам гуске. Вел. Замомчио се дјечак, оставља се дјетињства. Ћоп
Изворни текст (OCR)
за̀мо̄мчити, -ӣм и замо̀мчити, за̀момчӣм сврш. начинити неког момком, младићем, почети сматрати, огласити (кога) момком; обележити чим то оглашење. — И Милоје већ израсте, треба га замомчити. Вес. То је онај што смо га летос замомчили. Лаз. Л.