Одредница

запо̀ведити

граматичка ознака није издвојенатом 2, стр. 189

запо̀ведити

заповедити

Лема

заповедити

Извор

том 2, стр. 189, редослед 14

  1. 2.

    ијек. запо̀вједити (аор. 2. и

    ијек. — ијекавскиаор. — аорист
  2. 3.

    за̏поведӣ), сврш. казати да се обавезно учини оно што се каже, наредити.

    — Рече тако заповеднички да се lера само окрете, као војник кад му старешина заповеди.
    Вес.
    Гослодин сатник, заповједите ватру!
    Фелд.
Изворни текст (OCR)
запо̀ведити, -ӣм, ијек. запо̀вједити, (аор. 2. и 3. л. за̏поведӣ), сврш. казати да се обавезно учини оно што се каже, наредити. — Рече тако заповеднички да се lера само окрете, као војник кад му старешина заповеди. Вес. Гослодин сатник, заповједите ватру! Фелд.