за́понац
запонац
Лема
запонац
Извор
том 2, стр. 191, редослед 3
- 1.
спица, палац (у точка, котача). Вук Рј.
- 2.
засовница, засун, преворница, реза.
— Кад је дошао до Дашине дашчаре, макне запонац.
Илија Комарица затвори иза себе врата на дворишту, намјести жељезни запонац који је искочио.
- 3.
предмет који се ставља да нешто задржава, запињач (1). —Плетена се столица, кад се без суздржавања спустио у њу, протегнула, запонац је попустио, и она се склопила. Перк.
- 4.
окидач, ороз.
— Дохвати пушци за запонац.
- 5.
спона, копча; манжетна на кошуљи.
— Испод овратника кућне хаљине провиривало је чисто свилено рубље, танка холандска кошуља са златним запонцима.
Кожнате хлаче бјеху му стегнуте на листанцима запонцима од жуте мједи.
Стави руке међу чаше, али не на лактове, да рукав исквари, него уздуж, да му блисну дугмад са запонаца.
- 6.
(обично мн.) доњи део ноге којим се затвара отвор на трбуху јагњета које се пече, пречњак, запоњач.
— Шlта је, море, са запонцима? шали се Гојко кад се вратише пециву.
— е л пречњаци ... пита посилни ...Ту су.
Доносио јој је из крчме још топле запонце јањета с ражња.
- 7.
кука.
— Броди закуче лијес запонцима и довуку га с топом под Будву.
Изворни текст (OCR)
за́понац, -о̄нца м 1. спица, палац (у точка, котача). Вук Рј. 2. засовница, засун, преворница, реза. — Кад је дошао до Дашине дашчаре, макне запонац. Новак. Илија Комарица затвори иза себе врата на дворишту, намјести жељезни запонац који је искочио. Донч. 3. предмет који се ставља да нешто задржава, запињач (1). —Плетена се столица, кад се без суздржавања спустио у њу, протегнула, запонац је попустио, и она се склопила. Перк. 4. окидач, ороз. — Дохвати пушци за запонац. Матош. 5. спона, копча; манжетна на кошуљи. — Испод овратника кућне хаљине провиривало је чисто свилено рубље, танка холандска кошуља са златним запонцима. Л-К. Кожнате хлаче бјеху му стегнуте на листанцима запонцима од жуте мједи. Шен. Стави руке међу чаше, али не на лактове, да рукав исквари, него уздуж, да му блисну дугмад са запонаца. Каш. 6. (обично мн.) доњи део ноге којим се затвара отвор на трбуху јагњета које се пече, пречњак, запоњач. — Шlта је, море, са запонцима? шали се Гојко кад се вратише пециву. — е л пречњаци ... пита посилни ...Ту су. Срем. Доносио јој је из крчме још топле запонце јањета с ражња. Десн. 7. кука. — Броди закуче лијес запонцима и довуку га с топом под Будву. Љуб.