запр́љати
запрљати
Лема
запрљати
Извор
том 2, стр. 196, редослед 20
- —
учинити нечистим, упрљати.
— Макар да је која и најбјеља, неће јој опростити, него ће је блатом запрљвати. Рен. запр̀њати се и запрњѝцати се, -а̄м се сврш. у̏зјогунити се; разгоропадити св. Р-К
Изворни текст (OCR)
запр́љати, за̀пр̄ља̄м сврш. учинити нечистим, упрљати. — Макар да је која и најбјеља, неће јој опростити, него ће је блатом запрљвати. Рен. запр̀њати се и запрњѝцати се, -а̄м се сврш. у̏зјогунити се; разгоропадити св. Р-К Реч.