заљубље̏нӣк
заљубљеник
Лема
заљубљеник
Извор
том 2, стр. 149, редослед 21
- —
онај који је заљубљен; онај који воли.
— Млада девојка би уздахнула и с тужним осмехом говорила би очајном заљубљенику. Јакш. Ђ. Заљуб љеници ... не мисле озбиљно на циљ своје љубави. Новак. фиг. Он признаде ... да је заљубљеник месечине.
Изворни текст (OCR)
заљубље̏нӣк, -и́ка м онај који је заљубљен; онај који воли. — Млада девојка би уздахнула и с тужним осмехом говорила би очајном заљубљенику. Јакш. Ђ. Заљуб љеници ... не мисле озбиљно на циљ своје љубави. Новак. фиг. Он признаде ... да је заљубљеник месечине. Ћос. Б.