зра̑чан
зрачан
Лема
зрачан
Варијанте
зра́чан
Извор
том 2, стр. 329, редослед 6
- 1.
(одр. зра̑чнӣ, -а̄, -о̄) обасјан зрацима, осветљен, светао, блистав, сјајан, видан.
— Зато светли зрачно чело небеснога твога сина. Ил. фиr. Зрачна поетска фигура Смиљанина још више је истакнута у полутами сеоске куће.
- 2.
који се односи на зрак (2), ваздушни; ваздушаст.
— Зрачна струја чисто је млака и мекана као млијеко, да све њежи.
Прозирна сам, лагашка сам, зрачна сам.
Изворни текст (OCR)
зра̑чан и зра́чан, -чна, -чно (одр. зра̑чнӣ, -а̄, -о̄) 1. обасјан зрацима, осветљен, светао, блистав, сјајан, видан. — Зато светли зрачно чело небеснога твога сина. Ил. фиr. Зрачна поетска фигура Смиљанина још више је истакнута у полутами сеоске куће. Скерл. 2. који се односи на зрак (2), ваздушни; ваздушаст. — Зрачна струја чисто је млака и мекана као млијеко, да све њежи. Леск. Ј. Прозирна сам, лагашка сам, зрачна сам. Бег.