ѝгла
игла QA: medium
Лема
игла
Извор
том 2, стр. 340, редослед 4
- 1.
(ак. и̏глу; ген. мн. ига́ла̄) 1 танка метална шипчица с оштрим врхом и ушицама на супротној страни за удевање нити, конца.
— фиr. »Шiта је теби, Јоланка? Оставио те швалер?« Боцкају шаљиве игле.
- 2.
метална или коштана шипчица с оштрим врхом различна облика и за различне сврхе. плетаћа ~, грамофонска ~, магнетска
~ за косу, ~ за убризгавање, ~ за кравату (као накит).
- 3.
(обично мн.) а. лишће црногоричног дрвета, четинара: борове игле. б. трн, бодља у неких биљака.
Игле меснатих плавушастих аrава. Бен. И нема нигдје никога до игле драча. Уј.
- 4.
(обично мн.) а. бодље на телу неких животиња. б. танки оштри кристали. Р-К Реч.
- 5.
оно што је слично игли, што има оштар врх попут игле.
Игла од јечмена хљеба запала јој иза зуба.
Фразе
бити, седети, стајати као на иглама бити узрујан, узбуђен, нервозан због чега. — Дошли сватови ... У соби све као на иглама. Ранк.; морска ~ зоол. морска риба слична јегуљи sỳnsnatlus acus. Терм. 4.; отанчати као ~ постати врло мршав; правити од игле виле много увеличавати.
Изворни текст (OCR)
ѝгла ж (ак. и̏глу; ген. мн. ига́ла̄) 1. танка метална шипчица с оштрим врхом и ушицама на супротној страни за удевање нити, конца. — фиr. »Шiта је теби, Јоланка? Оставио те швалер?« Боцкају шаљиве игле. Поп. Ј. 2. метална или коштана шипчица с оштрим врхом различна облика и за различне сврхе. плетаћа ~, грамофонска ~, магнетска