избу̀нцати
избунцати
Лема
избунцати
Извор
том 2, стр. 361, редослед 6
- —
бунцајући рећи, изговорити нешто што се не жели.
— Ш то ли сам ја лудо и незграпно избунцао у оној срећи?
Изворни текст (OCR)
избу̀нцати, -а̄м сврш. бунцајући рећи, изговорити нешто што се не жели. — Ш то ли сам ја лудо и незграпно избунцао у оној срећи? Ков. А.