изгово̀рити
изговорити
Лема
изговорити
Извор
том 2, стр. 378, редослед 18
- 1.
саопштити што гласом, рећи, казати.
— Сместа идем ... Морају ме примити. Изговорићу им све.
Вјежбај се да сваки глас, сваку ријеч добро и тачно изговориш.
- 2.
навести какав разлог као оправдање; оправдати, испричати.
— Молим те, изговори ме.
Пододреднице
1. изрећи све до краја. — Он је морао да се изговори. Л-К. 2. навести какав разлог с намером да се што избегне, оправдати се. — Ханки је то ласкало, али се изговорила болешћу. Бен. Касније се сваки лако изговори да је то било ноћу и да се није видио црвени криж. Јонке
Изворни текст (OCR)
изгово̀рити, -о̀ворӣм сврш. 1. саопштити што гласом, рећи, казати. — Сместа идем ... Морају ме примити. Изговорићу им све. Макс. Вјежбај се да сваки глас, сваку ријеч добро и тачно изговориш. Пав. 2. навести какав разлог као оправдање; оправдати, испричати. — Молим те, изговори ме. И-Б Рј.