изокли́не
изоклине
Лема
изоклине
Извор
том 2, стр. 422, редослед 22
- —
мн. грч. мет. црте које на карти спајају места једнаке магнетке инклина»ије.
Изворни текст (OCR)
изокли́не ж мн. грч. мет. црте које на карти спајају места једнаке магнетке инклина»ије.