изопа́чити
изопачити
Лема
изопачити
Извор
том 2, стр. 424, редослед 5
- 1.
учинити да што буде наопако, дати чему рђав облик, нагрдити, унаказити, искривити, изврнути што.
— Котарски управитељ починио нечувено насиље, изборне листине изопачене, опозиционални бирачи силом искључени.
То позориште је »огледало живота«, једно од оних шаљивиХ, испупчениХ или угнутих огледала ... која изопаче црте лица.
- 2.
учинити да ко буде опак, рђав, искварити, покварити.
— Људи су је изопачили.
Рат је изопачио народ, не верује више, не покорава се више.
Пододреднице
1. искривити се, изобличити се. — Бегово иначе правилно лице као да се изопачило од гнева и унутарњег напона. Јак. А онда, одједном, изокрене се и изопачи цела игра. Андр. И. 2. постати спак, рђав, искварити се. — Изопачио се и овај свет. Нико ти ту не поштује ни чиновника ни старијега. Глиш. Изопачи се сва наједном у пустој грамжљивости за дјечјим жамором. Михољ
Изворни текст (OCR)
изопа́чити, -о̀па̄чӣм сврш. 1. учинити да што буде наопако, дати чему рђав облик, нагрдити, унаказити, искривити, изврнути што. — Котарски управитељ починио нечувено насиље, изборне листине изопачене, опозиционални бирачи силом искључени. Коз. Ј. То позориште је »огледало живота«, једно од оних шаљивиХ, испупчениХ или угнутих огледала ... која изопаче црте лица. Грол. 2. учинити да ко буде опак, рђав, искварити, покварити. — Људи су је изопачили. М-О. Рат је изопачио народ, не верује више, не покорава се више. Поп. Ј.