Одредница

изро̀нити

сврштом 2, стр. 434

изро̀нити

изронити

Лема

изронити

Извор

том 2, стр. 434, редослед 13

  1. 1.

    изићи испод воде на површину.

    — Чим је изронио, младић ... стаде да плива ка друrој обали.
    Андр. И.
  2. 2.а.

    фиг. изићи на видик, појавити се одједном, помолити се, искрснути, показати се.

    фиг. — фигуративно, у преносном смислу
    — Наједном изрони из грма танка кошута. Кес. Из мрака је нагло изронио кочијашев лик.
    Пав.
  3. 2.б.

    настати, постати.

    — На дворишту је дотле из влажне и хладне магле ... изронио ведар, свијетао, рани прољетни
    Дан.
    Кол. О Мандићевој шкртости изронила је прича ...
    Михољ.
  4. 3.

    (што) извадити роњењем: ~ прстен из дубине.

Изворни текст (OCR)
изро̀нити?, ѝзронӣм сврш. 1. изићи испод воде на површину. — Чим је изронио, младић ... стаде да плива ка друrој обали. Андр. И. 2. фиг. а. изићи на видик, појавити се одједном, помолити се, искрснути, показати се. — Наједном изрони из грма танка кошута. Кес. Из мрака је нагло изронио кочијашев лик. Пав. б. настати, постати. — На дворишту је дотле из влажне и хладне магле ... изронио ведар, свијетао, рани прољетни дан. Кол. О Мандићевој шкртости изронила је прича ... Михољ. 3. (што) извадити роњењем: ~ прстен из дубине.