ѝзјаловити
изјаловити
Лема
изјаловити
Извор
том 2, стр. 393, редослед 6
- 1.
(трп. прид. ѝзјаловљен) сврш. учинити да животиња побаци плод. —Тјерат ће без реда ... изјаловитће кобилу. Донч.
- 2.
не донети плода, рода.
— Омлитавила земља ... изјаловила род и не била јуначица да голо сјеме избаци.
Пододреднице
1. побацити плод. — Видео је бреме које је у себи носила ... Колико би га лудо заболело да се ... изјаловила. Вучо. 2. изродити се, остати без потомства, без рода, без плода, немати порода. — Племе Микачево било се изјаловило. Шен. То је земља која се неће никада изјаловити и потпуно подбацити, макар какво сушно и маћаво лето било. Ђур. фиг. Стражари су били ислужени трећепозивци, изјаловљени и жељни тишине. Лал. Музе је и музе као гладну краву, па није ни чудо што се земља изјаловила. Бен. 3. фиг. не остварити се, остати неиспуњен (о нади, намери,жељи, плану и сл.). — Кунем ти се... да ће ти се изјаловити на глави круна. Шен. Остаде изјаловљена првобитна жеља команданта дивизије. Лаз. М
Изворни текст (OCR)
ѝзјаловити, -ӣм (трп. прид. ѝзјаловљен) сврш. 1. учинити да животиња побаци плод. —Тјерат ће без реда ... изјаловитће кобилу. Донч. 2. не донети плода, рода. — Омлитавила земља ... изјаловила род и не била јуначица да голо сјеме избаци. Лоп.