ѝстерати
истерати
Лема
истерати
Извор
том 2, стр. 519, редослед 5
- 1.
ијек. ѝстјерати, сврш 1. гонећи одстранити, уклонити кога или што из чега, приморати кога да изађе, терајући изагнати.
— Нека се зна и за ту бруку: како је отац тужио суду сина зато што га је истерао из његове рођене куће!
Жега их је као сваки дан истјерала на двор.
- 2.а.
пустити клицу, изданак, никнути.
— И јечам им је већ истјерао, а раван је као да је сијачицом посијан.
Део подлоге ... остави се нарочито да с за њ друге године привеже младар који ће истерати из окца.
- 2.б.
учинити силом да што итече, изиђе, избије из чега.
— Кад удариш оцило о кремен, лако ти је варницу истерати.
- 3.
постићи, произвести одређену количину чега.
— Кад је ... истјерао двадесетак танких неједнаких откоса, леже у хлад ... да се одмори.
Фразе
~ бубице (мушице) коме Из главе учинити да неко почне трезвено мислити и поступати, уразумити кога; ~ ђав(о)ла (врага) из коrа учинити да неко буде умерен, да не претерује ни у чему, укротити;~ на чистац размрсити неку ствар, рашчистити, уредити што је било нејасно, замршено; ~ новац из чега зарадити; ~ реч на језик натерати кога да говори; ~ ствар до краја успешно завршити што; ~ сузе учинити да неко заплаче; ~ светлац(е) на очи ударити снажно по глави; неће дуго ~ неће дуго поживети; терати лисицу, а ~ вука в. уз лшчца (изр.).
Пододреднице
уз. повр. — По равну се пољу поћераше, на чарку се збиља истјераше. НП Вук
Изворни текст (OCR)
ѝстерати, -а̄м, ијек. ѝстјерати, сврш. 1. гонећи одстранити, уклонити кога или што из чега, приморати кога да изађе, терајући изагнати. — Нека се зна и за ту бруку: како је отац тужио суду сина зато што га је истерао из његове рођене куће! Вес. Жега их је као сваки дан истјерала на двор. Војн. 2. а. пустити клицу, изданак, никнути. — И јечам им је већ истјерао, а раван је као да је сијачицом посијан. Бен. Део подлоге ... остави се нарочито да с за њ друге године привеже младар који ће истерати из окца. Тод. б. учинити силом да што итече, изиђе, избије из чега. — Кад удариш оцило о кремен, лако ти је варницу истерати. Ад. 3. постићи, произвести одређену количину чега. — Кад је ... истјерао двадесетак танких неједнаких откоса, леже у хлад ... да се одмори. Ћоп.