ка́нити
канити
Лема
канити
Извор
том 2, стр. 646, редослед 20
- —
имати накану, намеру, мислити, помишљати, намеравати (нешто учинити).
— Сматрају људи да их бране.
Знам ја шта сте ви канили рећи.
канимо прогнати с њихова огњишта, па се
Пододреднице
1. накањивати се, одлучивати се, спремати се. — Каним се ја пола године да пођем. Ћос. Д. 2. устезати се, скањивати се, устручавати се. — Једи, шта се каниш? Сиј. 3. (сврш. и несврш.) оканити се, пуштати, напустити, оставити на миру, не дирати што, клонити се чега. — Опомене га да се кани ћорава посла. Кум. Канте се ви мене; моје је већ прошло. Коч
Изворни текст (OCR)
ка́нити, ка̑нӣм несврш. имати накану, намеру, мислити, помишљати, намеравати (нешто учинити). — Сматрају људи да их канимо прогнати с њихова огњишта, па се бране. Ћоп. Знам ја шта сте ви канили рећи. Креш.