ки́пети
кипети
Лема
кипети
Извор
том 2, стр. 707, редослед 10
- 1.
ијек. ки́пјети, несврш 1. преливати се преко руба посуде због кључања или пењења (о текућини, течности).
— И вино шампањско кипело је преко чаша.
- 2.
кључати, пенити се, бучити (о мору, реци, потоку).
— Кипи море.
Десно жубори, кипи и пенуша се Млава. Пол. 1957.
- 3.
пенити се, пенушати се, искрити се (о вину).
— Затим се обредише гломазном чутуром у којој је кипело жупско црно вино.
- 4.
нагло избијати, навирати.
— Кипи зној с мене.
Мирис кипи из црвена цвата.
- 5.
комешати се, врвети (о мноштву људи); бити пун чега што се комеша, врви.
— А Зорица је стајала с Тозом ... у мноштву што је кипјело.
А по дворишту, гдје је доскора кипјело од људи, сад су гмизали само llогаз-ковач и Ристо Обрадовић.
- 6.а.
фиr. пресипати се од обиља, бити посве, сасвим испуњен чим, бити пун чега.
— Сва је долина кипјела младим и радосним животом.
Доље кипи тама.
- 6.б.
избијати, расти, развијати се снажно, силовито, бити у пуној снази.
— Прољеће кипи кроз жубор вода.
Како младост кипи!
- 7.
(и безл.) проживљавати какво јако осећање, бити обузет каквом страшћу, бити узрујан, узбуђен.
— У себи кипим од нестрпљења када ће ... лупити звоно школско.
У мени све кипи. Пусти ме да говорим.
Изворни текст (OCR)
ки́пети, ки́пӣм, ијек. ки́пјети, несврш. 1. преливати се преко руба посуде због кључања или пењења (о текућини, течности). — И вино шампањско кипело је преко чаша. Нен. Љ. 2. кључати, пенити се, бучити (о мору, реци, потоку). — Кипи море. Видр. Десно жубори, кипи и пенуша се Млава. Пол. 1957. 3. пенити се, пенушати се, искрити се (о вину). — Затим се обредише гломазном чутуром у којој је кипело жупско црно вино. Јакш. Ђ. 4. нагло избијати, навирати. — Кипи зној с мене. Вес. фиг. Мирис кипи из црвена цвата. Нам. 5. комешати се, врвети (о мноштву људи); бити пун чега што се комеша, врви. — А Зорица је стајала с Тозом ... у мноштву што је кипјело. Сим. А по дворишту, гдје је доскора кипјело од људи, сад су гмизали само llогаз-ковач и Ристо Обрадовић. Лал. 6. фиr. а. пресипати се од обиља, бити посве, сасвим испуњен чим, бити пун чега. — Сва је долина кипјела младим и радосним животом. Шимун. Доље кипи тама. Лал. б. избијати, расти, развијати се снажно, силовито, бити у пуној снази. — Прољеће кипи кроз жубор вода. Бег. Како младост кипи! Петр. В. 7. (и безл.) проживљавати какво јако осећање, бити обузет каквом страшћу, бити узрујан, узбуђен. — У себи кипим од нестрпљења када ће ... лупити звоно школско. Дом. У мени све кипи. Пусти ме да говорим. Кум.