Одредница

кла́тити

несврштом 2, стр. 723

кла́тити

клатити

Лема

клатити

Извор

том 2, стр. 723, редослед 7

  1. а.

    чинити да се нешто креће (често ритмички) амо-тамо, љуљати, њихати.

    — Јахао је поГнуте главе ... Коњ га је одмерено клатио.
    Црњ.
    Тих вјетар клати прозорско крило.
    Лал.
  2. б.

    изводити чим (главом, ногама) покрете од једне стране на другу, напред-натраг, горе-доле, климати.

    — Немој да клатиш ногама, дрма се цео сто.
    Вучо
    Деда Маша ... рече клатећи главом у знак одрицања.
    Сек.

Пододреднице

~ се

1. помицати се амо-тамо, љуљати се, климати се, њихати се. — бедру му се клатила шарена торба. Шен. Из сепета који су се једномерно клатили ... вирила сУ ... преплашена лица уграбљених дечака. Андр. И. Зуби су ми се клатили. Ћос. Д. фиг. Гдје је вјетар што се мало прије клатио иза њених сукања ... да јој замрси косу на челу? Мих. 2. клатарити се. — Клатила се којекуда и са сваким се држала. Ивак

помицати се амо-тамо, љуљати се, климати се, њихати се.клатарити се.
Изворни текст (OCR)
кла́тити, кла̑тӣм несврш. а. чинити да се нешто креће (често ритмички) амо-тамо, љуљати, њихати. — Јахао је поГнуте главе ... Коњ га је одмерено клатио. Црњ. Тих вјетар клати прозорско крило. Лал. б. изводити чим (главом, ногама) покрете од једне стране на другу, напред-натраг, горе-доле, климати. — Немој да клатиш ногама, дрма се цео сто. Вучо. Деда Маша ... рече клатећи главом у знак одрицања. Сек.