ко̀начан
коначан
Лема
коначан
Извор
том 2, стр. 811, редослед 5
- 1.
крајњи, последњи, задњи (с обзиром на оно што је претходило, што је било пре или после, иза чега ништа не следи).
— Коначан суд припада, разуме се, хисторији.
Изворни текст (OCR)
ко̀начан, -чна, -чно 1. крајњи, последњи, задњи (с обзиром на оно што је претходило, што је било пре или после, иза чега ништа не следи). — Коначан суд припада, разуме се, хисторији.