ко̀пнети
копнети
Лема
копнети
Извор
том 2, стр. 843, редослед 9
- 1.
ијек. ко̀пњети, несврш 1. нестајати са тла, подлоге, топити се, кравити се (о снегу и леду).
— Снијег је копнио, а вода снијежница пљуштала је с кровова.
Познала сам те кад копни лед ... док се буди пролећа дах.
- 2.
хлапити, испаравати се.
— Још неусахла крв копни и воња.
- 3.а.
фиг. телесно слабити, малаксавати, мршавити, кржљавити (од болести).
— Читав је некуд постао мањи и ситнији, наочиглед је копнио.
Умирало се на фронту од челика, копнило се̑ у позадини од маларије и других болести.
- 3.б.
губити свежину, снагу, венути (од љубави, чежње, туге, жалости).
— Њено кукавно и уцвељено тело трпи, гори и копни без миловања.
- 4.
фиг. ишчезавати, нестајати постепено се смањујући, губити се.
— Послије четврте, пете чаше копнило је незадовољство у мени.
По свим селима копнила је окупаторска власт.
Изворни текст (OCR)
ко̀пнети, -нӣм, ијек. ко̀пњети, несврш. 1. нестајати са тла, подлоге, топити се, кравити се (о снегу и леду). — Снијег је копнио, а вода снијежница пљуштала је с кровова. Шен. Познала сам те кад копни лед ... док се буди пролећа дах. Макс. 2. хлапити, испаравати се. — Још неусахла крв копни и воња. Бој. 3. фиг. а. телесно слабити, малаксавати, мршавити, кржљавити (од болести). — Читав је некуд постао мањи и ситнији, наочиглед је копнио. Донч. Умирало се на фронту од челика, копнило се̑ у позадини од маларије и других болести. Јак. б. губити свежину, снагу, венути (од љубави, чежње, туге, жалости). — Њено кукавно и уцвељено тело трпи, гори и копни без миловања. Вас. 4. фиг. ишчезавати, нестајати постепено се смањујући, губити се. — Послије четврте, пете чаше копнило је незадовољство у мени. Козарч. По свим селима копнила је окупаторска власт. Поп. Ј.