коњу̀ша̄р
коњушар
Лема
коњушар
Извор
том 2, стр. 838, редослед 31
- —
(вок. ко̏њуша̄ру) човек који се брине за коње, коњар.
— Iера је постао коњушар; без коња не може живети. Игњ. Путем ... је сусретала ... коњушаре што су коње с паше кући водили.
Изворни текст (OCR)
коњу̀ша̄р, -а́ра м (вок. ко̏њуша̄ру) човек који се брине за коње, коњар. — Iера је постао коњушар; без коња не може живети. Игњ. Путем ... је сусретала ... коњушаре што су коње с паше кући водили. Берт.