ку̏ља
куља
Лема
куља
Извор
том 3, стр. 120, редослед 13
- —
(обично мн.) подр. велик трбух, трбушина.
— Петорици се куља надула, свакоме једнако задригла шија. Мат. Слушче ... за туђе куље дави бијеле голубиће.
Изворни текст (OCR)
ку̏ља ж (обично мн.) подр. велик трбух, трбушина. — Петорици се куља надула, свакоме једнако задригла шија. Мат. Слушче ... за туђе куље дави бијеле голубиће. Матош.