кљу̏ка
кљука
Лема
кљука
Извор
том 2, стр. 745, редослед 37
- —
(обично поновљено) узв. оном глас који се чује кад текућина, течност пролази кроз грло.
— Грго опет нагну пити]: кљука, кљука, докле се не наду као тенац.
Изворни текст (OCR)
кљу̏ка2 (обично поновљено) узв. оном. глас који се чује кад текућина, течност пролази кроз грло. — Грго опет нагну пити]: кљука, кљука, докле се не наду као тенац. Мат.