лелѐја̄ње

лелејање

лелејање

том 3, стр. 181, редослед 9

в.
гл. им. од лелејати (се) лелѐјати (се), -а̄м (се) несврш. в. лелујати (се).
гл. — глагол, глаголскиим. — именицанесврш. — несвршени глаголв. — (после броја) век
— Лелеја се жито.
Вук Рј.

Изворни текст (OCR)

лелѐја̄ње с гл. им. од лелејати (се). лелѐјати (се), -а̄м (се) несврш. в. лелујати (се). — Лелеја се жито. Вук Рј.